ຜົນຂອງການພົວພັນຮ່ວມມືລາວ-ຈີນ ຕາມແຜນແມ່ບົດວ່າດ້ວຍຄູ່ຮ່ວມຊະຕາກຳລາວ-ຈີນ

ຜົນຂອງການພົວພັນຮ່ວມມືລາວ-ຈີນ ຕາມແຜນແມ່ບົດວ່າດ້ວຍຄູ່ຮ່ວມຊະຕາກຳລາວ-ຈີນ - DSC 7601 e1669365369804 - ຜົນຂອງການພົວພັນຮ່ວມມືລາວ-ຈີນ ຕາມແຜນແມ່ບົດວ່າດ້ວຍຄູ່ຮ່ວມຊະຕາກຳລາວ-ຈີນ
ຜົນຂອງການພົວພັນຮ່ວມມືລາວ-ຈີນ ຕາມແຜນແມ່ບົດວ່າດ້ວຍຄູ່ຮ່ວມຊະຕາກຳລາວ-ຈີນ - 16583075379783 - ຜົນຂອງການພົວພັນຮ່ວມມືລາວ-ຈີນ ຕາມແຜນແມ່ບົດວ່າດ້ວຍຄູ່ຮ່ວມຊະຕາກຳລາວ-ຈີນ

ນັບແຕ່ ສປປ ລາວ ແລະ ສປ ຈີນ ສ້າງຕັ້ງສາຍພົວພັນການທູດຮ່ວມກັນໃນວັນທີ 25 ເມສາ 1961 ເປັນຕົ້ນມາ, ການພົວພັນ ແລະ ຮ່ວມມື 2 ຝ່າຍ ໄດ້ຮັບການເສີມຂະຫຍາຍ ແລະ ນັບມື້ເລິກເຊິ່ງຈາກຄູ່ຮ່ວມມືຍຸດທະສາດຮອບດ້ານໜັ້ນຄົງຍາວນານ ແລະ ການພົວພັນຮ່ວມມືຕາມທິດ 4 ດີກາຍມາເປັນຄູ່ຮ່ວມ ຊະຕາກໍາ ລາວ-ຈີນ ເຊິ່ງທັງ 2 ຝ່າຍໄດ້ບັນລຸ ແລະ ລົງນາມໃນແຜນແມ່ບົດວ່າດ້ວຍການສ້າງຄູ່ຮ່ວມຊະຕາກໍາ ລາວ-ຈີນໃນເດືອນເມສາ 2019. ແຜນແມ່ບົດດັ່ງກ່າວ ໄດ້ເອົາການເມືອງເປັນພື້ນຖານ, ເສດຖະ ກິດເປັນໃຈກາງ ແລະ ວັດທະນະທໍາ-ສັງຄົມ ເປັນການສົ່ງເສີມການທ່ອງທ່ຽວ ແລະ ການໄປມາຫາສູ່ກັນ. ຖືວ່າເປັນຂີດໝາຍສໍາຄັນທາງປະຫວັດສາດສູງສຸດຂອງການພົວພັນລະຫວ່າງສອງພັກ, ສອງລັດກໍຄືປະຊາ ຊົນສອງຊາດລາວ-ຈີນທີ່ໄດ້ປະກອບສ່ວນສໍາຄັນຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຍຸດທະສາດປິ່ນອ້ອມຕ່າງໆໄດ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດສູງສຸດ ໂດຍສະເພາະການສະໜັບສະໜູນຂໍ້ລິເລີ່ມ “ໜຶ່ງແລວ ໜຶ່ງເສັ້ນທາງ” ທີ່ເປັນແນວຄິດຂອງປະທານ ສີ ຈິ້ນຜິງ ກໍຄື ເສັ້ນທາງລົດໄຟ ລາວ-ຈີນ ທີ່ເປັນໜຶ່ງໃນໝາກຜົນຂອງຂໍ້ລິເລີ່ມດັ່ງກ່າວ.

ແຜນແມ່ບົດວ່າດ້ວຍການສ້າງຄູ່ຮ່ວມຊະຕາກໍາ ລາວ-ຈີນ ໄດ້ກໍານົດຫລັກການສໍາລັບການພົວພັນຮ່ວມມື ລາວ-ຈີນໄລຍະ 5 ປີ (2021-2025)ໂດຍມີເນື້ອໃນສໍາຄັນປິ່ນອ້ອມ 5 ຂົງເຂດ ຄືການເມືອງ-ຄວາມໝັ້ນຄົງ, ເສດຖະກິດ, ວັດທະນະທໍາ-ສັງຄົມ ແລະ ການປົກປັກຮັກສາສິ່ງແວດລ້ອມເພື່ອການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ ເຊິ່ງສອງຝ່າຍຍຶດໝັ້ນ ແລະ ເຄົາລົບ 5 ຫລັກການຢູ່ຮ່ວມກັນໂດຍສັນຕິ, ເຊື່ອໝັ້ນ, ໄວ້ເນື້ອເຊື່ອໃຈກັນດ້ານຍຸດທະສາດ, ເສີມສ້າງຄູ່ຮ່ວມຊະຕາກໍາບົນພື້ນຖານການພົວພັນຮ່ວມມືທີ່ແໜ້ນແຟ້ນດ້ານການເມືອງ ໂດຍການເພີ່ມທະວີການໄປມາຫາສູ່ກັນລະຫວ່າງການນໍາຂັ້ນສູງຂອງສອງພັກ ແລະ ສອງລັດ ກໍຄື ແລກປ່ຽນຢ້ຽມຢາມເຊິ່ງກັນ ແລະ ກັນ ລະຫວ່າງອົງການຈັດຕັ້ງຂັ້ນສູນກາງລົງຮອດທ້ອງຖິ່ນຢ່າງເປັນປົກກະຕິ, ເພີ່ມທະວີການແລກປ່ຽນບົດຮຽນຄຸ້ມຄອງພັກ-ບໍລິຫານລັດ ແລະ ສືບຕໍ່ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດແຜນການຝຶກອົບຮົມກໍ່ສ້າງພະນັກງານຫລັກແຫລ່ງຂອງລາວຢູ່ຈີນໃນໄລຍະໃໝ່ໃຫ້ມີຄຸນນະພາບ; ສອງຝ່າຍຍຶດໝັ້ນການຮ່ວມມືຕ່າງຝ່າຍຕ່າງໄດ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດ ແລະ ປະສົບຜົນສໍາເລັດຮ່ວມກັນນໍາເອົາຜົນປະໂຫຍດຕົວຈິງມາສູ່ປະຊາຊົນສອງຊາດ ໂດຍການເຊື່ອມໂຍງລະຫວ່າງຍຸດທະສາດ “ການຫັນປະເທດທີ່ບໍ່ມີຊາຍແດນຕິດຈອດກັບທະເລເປັນປະເທດເຊື່ອມໂຍງເຊື່ອມຈອດ”ຂອງລາວ ແລະ ຂໍ້ລິເລີ່ມ “ໜຶ່ງແລວໜຶ່ງ ເສັ້ນທາງ” ຂອງຈີນ ລວມທັງການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຂອບການຮ່ວມມືແລວທາງເສດຖະກິດລາວ-ຈີນ ໃຫ້ມີປະສິດທິຜົນສູງ ໂດຍຖືເອົາໂຄງການເສັ້ນທາງລົດໄຟ ລາວ-ຈີນ ເປັນໂຄງການພື້ນຖານເພື່ອຊຸກຍູ້ການຮ່ວມມືເສດຖະ ກິດ-ການຄ້າ, ການລົງທຶນ ແລະ ການຮ່ວມມືໃນຂົງເຂດຕ່າງໆຂອງສອງຝ່າຍເພື່ອຊຸກຍູ້ການພັດທະນາຂອງລາວໃຫ້ສາມາດເຊື່ອມຈອດກັບຕະຫລາດຂອງພາກພື້ນ ແລະ ຂອງໂລກໃຫ້ຫລາຍຂຶ້ນກວ່າເກົ່າ. ຊຸກຍູ້ການແລກປ່ຽນບົດຮຽນແກ້ໄຂບັນຫາຄວາມທຸກຍາກຂອງປະຊາຊົນ ແລະ ສືີບຕໍ່ປະສານສົມທົບກັບກົນໄກການຮ່ວມມືພາກພື້ນ ແລະ ສາກົນຢ່າງຕັ້ງໜ້າ; ສອງຝ່າຍຢຶດໝັ້ນການຮ່ວມມື ແລະ ການຊ່ວຍເຫລືອເຊິ່ງກັນ ແລະ ກັນ ໃນຂົງເຂດປ້ອງກັນຊາດ-ປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບ ໃຫ້ໜັກແໜ້ນຍິ່ງຂຶ້ນໂດຍການເພີ່ມທະວີແລກປ່ຽນຂໍ້ມູນຂ່າວສານລະຫວ່າງພາກສ່ວນກ່ຽວຂ້ອງຂອງສອງຝ່າຍ, ສືບຕໍ່ຮັກສາການພົວພັນແລກປ່ຽນທັດສະນະ ແລະ ພ້ອມກັນຍົກສູງຄວາມສາມາດຮັກສາສະຖຽນລະພາບພາຍໃນ, ການຮ່ວມມືປະຕິບັດກົດ ໝາຍ, ການສະກັດກັ້ນ ແລະ ປາບປາມການກໍ່ອາຊະຍາກໍາຂ້າມຊາດເພື່ອຮັບມືກັບກົນອຸບາຍຫັນປ່ຽນໂດຍ ສັນຕິຂອງອິດທິກໍາລັງປໍລະປັກຈາກພາຍນອກ, ສອງຝ່າຍຈະຮ່ວມມືກັນຕ້ານ ແລະ ສະກັດກັ້ນການຄ້າມະ ນຸດທຸກຮູບແບບ, ການເຂົ້າ-ອອກເມືອງຜິດກົດໝາຍ, ການກໍ່ການຮ້າຍ, ຮ່ວມມືກັນຮັບປະກັນຄວາມປອດໄພທັງຊີວິດ ແລະ ຊັບສິນຂອງປະຊາຊົນສອງປະເທດກໍຄືຮັກສາຄວາມປອດໄພຂອງບັນດາໂຄງການຮ່ວມມືຂະໜາດໃຫຍ່ລະຫວ່າງສອງຝ່າຍທັງຈະສືບຕໍ່ປະສານສົມທົບກັນໃນເວທີພາກພື້ນ ແລະ ສາກົນກ່ຽວກັບຄວາມໝັ້ນຄົງ; ເພີ່ມທະວີຄວາມເຂົ້າໃຈ ແລະ ໄປມາຫາສູ່ກັນຂອງປະຊາຊົນສອງຊາດໂດຍການແລກປ່ຽນ ວັດທະນະທໍາ, ຮ່ວມມືດ້ານການສຶກສາ, ສາທາລະນະສຸກ, ຖະແຫລງຂ່າວສື-ີ່ມວນຊົນ, ການທ່ອງທ່ຽວແລະ ການໄປມາຫາສູ່ກັນລະຫວ່າງປະຊາຊົນສອງປະເທດ, ສືບຕໍ່ຊຸກຍູ້ການຮ່ວມມືລະຫວ່າງອົງການຈັດ ຕັ້ງມະຫາຊົນ, ວິສາຫະກິດ, ສະມາຄົມໃນຂະແໜງການຕ່າງໆນັບແຕ່ຂັ້ນສູນກາງລົງຮອດທ້ອງຖິ່ນ ລວມທັງສົ່ງເສີມການສ້າງບ້ານ, ເມືອງ, ແຂວງມິດຕະພາບນໍາກັນ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດແຜນແມ່ບົດ ການເປັນຄູ່ຮ່ວມຊະຕາກໍາເຂົ້າສູ່ຈິດໃຈຂອງປະຊາຊົນລາວ-ຈີນຢ່າງແທ້ຈິງ; ສອງຝ່າຍຍຶດໝັ້ນການພັດທະ ນາຕາມທິດສີຂຽວ ກໍຄືການພັດທະນາແບບຍືນຍົງໂດຍສືບຕໍ່ຮ່ວມມືກັນດ້ານສິ່ງແວດລ້ອມ ແລະ ລະບົບນິ ເວດ ເຊິ່ງສອງຝ່າຍຈະຮ່ວມມືກັນກໍານົດມາດຖານລະບຽບກົດໝາຍສິ່ງແວດລ້ອມ, ການປົກປັກຮັກສາ ຊັບ ພະຍາກອນທໍາມະຊາດ ແລະ ລະບົບນິເວດ, ສ້າງເປັນໂຄງການຕົວແບບການຮ່ວມມືຮັບມືກັບການປ່ຽນ ແປງສະພາບດິນຟ້າອາກາດ, ປະເມີນຜົນສິ່ງແວດລ້ອມ, ການແກ້ໄຂບັນຫາມົນລະພິດ ແລະ ບັນຫາອື່ນໆທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບສິ່ງແວດລ້ອມ ລວມທັງການສ້າງຂີດຄວາມສາມາດການປະເມີນຜົນ, ຕິດຕາມກວດກາ, ຄຸ້ມຄອງ ແລະ ແກ້ໄຂບັນຫາສິ່ງແວດລ້ອມເພື່ອຮັບປະກັນໃຫ້ທັງສອງປະເທດພັດທະນາໄປຕາມທິດສີຂຽວ ກໍຄື ບັນລຸເປົ້າໝາຍການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ.

ພາຍຫລັງແຜນແມ່ບົດດັ່ງກ່າວ ໄດ້ລົງນາມໃນເດືອນ ເມສາ 2019 ເປັນຕົ້ນມາ ເຖິງວ່າທັງສອງປະເທດ ຈະໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຢ່າງໜັກຈາກການແພ່ລະບາດຂອງພະຍາດໂຄວິດ-19 ເຮັດໃຫ້ການນຳສອງຝ່າຍ ນັບແຕ່ຂັ້ນສູນກາງຮອດທ້ອງຖິ່ນ ບໍ່ໄດ້ມີໂອກາດເດີນທາງຢ້ຽມຢາມ ແລະ ພົບປະກັນເຊິ່ງໜ້າ ລວມເຖິງການໄປມາຫາສູ່ຂອງປະຊາຊົນສອງຊາດກໍຖືກຢຸດສະງັກ ເນື່ອງຈາກມາດຕະການປິດເມືອງ, ປິດປະເທດ, ແຕ່ຍ້ອນຄວາມພະຍາຍາມຂອງທັງສອງພັກ, ສອງລັດ ເຮັດໃຫ້ການພົວພັນຮ່ວມມືສືບຕໍ່ໄດ້ຮັບການເສີມຂະ ຫຍາຍໂດຍການນຳສອງຝ່າຍ ໄດ້ຈັດກອງປະຊຸມພົບປະຜ່ານລະບົບວິດີໂອ ແລະ ໂທລະສັບທາງໄກ ເປັນປົກກະຕິ ເຮັດໃຫ້ສາມາດປຶກສາຫາລື ແລະ ແລກປ່ຽນຄຳຄິດຄຳເຫັນ ເຊິ່ງກັນ ແລະ ກັນ ເປັນຕົ້ນໄລຍະປີ 2021 ເປັນປີທີ່ມີຫລາຍເຫດການສຳຄັນຂອງສອງຊາດລາວ-ຈີນ ໂດຍສະເພາະເປັນປີຄົບຮອບ 60 ປີ ການສ້າງຕັ້ງສາຍພົວພັນການທູດລາວ-ຈີນ ແລະ ປີມິດຕະພາບລາວ-ຈີນຊຶ່ງໂອກາດດັ່ງກ່າວ, ທ່ານ ທອງ ລຸນ ສີສຸລິດ ປະທານປະເທດແຫ່ງສປປ ລາວ ແລະ ສີ ຈິ້ນຜິງ ປະທານປະເທດແຫ່ງສປ ຈີນ ໄດ້ໂທ ລະສັບອວຍພອນເຊິ່ງກັນ ແລະ ກັນ. ຂະນະດຽວກັນ, ທ່ານ ທອງລຸນ ສີສຸລິດ ກໍໄດ້ສົ່ງສານຊົມເຊີຍເຖິງ ປະທານ ສີ ຈິ້ນຜິງ ໃນໂອກາດຄົບຮອບ 100 ປີ (1/7/1921-1/7/2021) ວັນສ້າງຕັ້ງພັກກອມມູນິດຈີນ ແລະ ວັນທີ 3 ທັນວາ 2021, ປະທານປະເທດ ສປປ ລາວ ແລະ ສປ ຈີນ ກໍໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມພິທີເປີດນໍາໃຊ້ເສັ້ນທາງລົດໄຟລາວ-ຈີນ ຢ່າງເປັນທາງການໂດຍຜ່ານວີດີໂອທາງໄກ.

ດ້ານການຄ້າ ແລະ ການລົງທຶນ ຍັງສືບຕໍ່ໄດ້ຮັບການເສີມຂະຫຍາຍ ເຖິງວ່າຍັງຢູ່ໃນໄລຍະການລະບາດຂອງພະຍາດໂຄວິດ-19. ສປ ຈີນຍັງເປັນຄູ່ຄ້າສຳຄັນອັນດັບ 2 ຂອງລາວຖັດຈາກໄທ, ສະເພາະປີ2021 ມູນຄ່າການຄ້າຂອງສອງຝ່າຍມີທ່າອ່ຽງເພີ່ມຂຶ້ນ ເຊິ່ງບັນລຸ 4,35 ຕື້ໂດລາ ທຽບໃສ່ໄລຍະດຽວກັນເພີ່ມຂຶ້ນ 21,4%. ພິເສດ, ພາຍຫລັງເປີດນໍາໃຊ້ເສັ້ນທາງລົດໄຟລາວ-ຈີນ ໃນວັນທີ 3 ທັນວາ 2021 ເປັນຕົ້ນມາ ໄດ້ອຳນວຍຄວາມສະດວກໃຫ້ແກ່ການຂົນສົ່ງສິນຄ້າລະຫວ່າງສອງປະເທດສະດວກສະບາຍ ແລະ ວ່ອງ ໄວຂຶ້ນ. ຕາມຂໍ້ມູນມາຮອດເດືອນພຶດສະພາ 2022, ການຂົນສົ່ງສິນຄ້າຜ່ານທາງລົດໄຟລາວ-ຈີນ ບັນລຸ 481 ຖ້ຽວ ແລະ ປະລິມານຂົນສົ່ງສະສົມ 617.639 ໂຕນ, ຂົນສົ່ງຜູ້ໂດຍສານ 411 ຖ້ຽວ, 403.276 ເທື່ອຄົນ. ໂຄງການທາງລົດໄຟລາວ-ຈີນ ຖືເປັນໜຶ່ງໃນຜົນສໍາເລັດຂອງການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດແຜນແມ່ບົດ ວ່າດ້ວຍການສ້າງຄູ່ຮ່ວມຊະຕາກຳລາວ-ຈີນ ແລະ ເປັນໜຶ່ງໃນຜົນສໍາເລັດຂອງຂໍ້ລິເລີ່ມ “ໜຶ່ງແລວ ໜຶ່ງເສັ້ນທາງ”. ດ້ານການລົງທຶນ, ສປ ຈີນ ຍັງສືບຕໍ່ເປັນປະເທດທີ່ລົງທຶນຢູ່ ສປປ ລາວ ອັນດັບໜຶ່ງ ໃນ 53 ປະເທດທີ່ລົງທຶນຢູ່ ສປປ ລາວ ເຊິ່ງມາເຖິງປັດຈຸບັນມີ 821 ໂຄງການ ລວມມູນຄ່າ 16,07 ຕື້ໂດລາສະ ຫະລັດ, ສະເພາະປີ 2021 ມີ 20 ໂຄງການ ມູນຄ່າ 1 ຕື້ກວ່າໂດລາສະຫະລັດ. ໃນໄລຍະການແພ່ລະ ບາດຂອງພະຍາດໂຄວິດ-19 ແຕ່ປີ 2020 ມາເຖິງປັດຈຸບັນດ ລັດຖະບານທັງສອງຊາດ ໄດ້ຊ່ວຍເຫລືອກັນມາໂດຍຕະຫລອດ ໂດຍສະເພາະຝ່າຍຈີນ ໄດ້ສົ່ງຊ່ຽວຊານແພດໝໍ, ອຸປະກອນການແພດ ແລະ ສະໜອງວັກຊິນປ້ອງກັນພະຍາດໂຄວິດ-19 ໃຫ້ແກ່ສປປ ລາວ ແຕ່ປີ 2021 ມາເຖິງປັດຈຸບັນ(ກຸມພາ 2022 ) 6 ລ້ານ 6 ແສນກວ່າໂດສ.

ທັງໝົດນີ້, ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມພະຍາຍາມຂອງການນຳສອງພັກ, ສອງລັດ ທີ່ໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ຊີ້ນຳຂະແໜງການຕ່າງໆຈັດຕັ້ງຜັນຂະຫຍາຍບັນດາຂໍ້ຕົກລົງທີ່ການນຳສອງຝ່າຍໄດ້ລົງນາມຮ່ວມກັນໃຫ້ເປັນຮູບປະທຳ ແລະ ເກີດປະໂຫຍດສູງສຸດຕໍ່ປະຊາຊົນສອງຊາດ ໂດຍສະພາະແຜນແມ່ບົດວ່າດ້ວຍການສ້າງຄູ່ຮ່ວມຊະຕາກຳລາວ-ຈີນ.

ຜົນຂອງການພົວພັນຮ່ວມມືລາວ-ຈີນ ຕາມແຜນແມ່ບົດວ່າດ້ວຍຄູ່ຮ່ວມຊະຕາກຳລາວ-ຈີນ -    AD conten website - ຜົນຂອງການພົວພັນຮ່ວມມືລາວ-ຈີນ ຕາມແຜນແມ່ບົດວ່າດ້ວຍຄູ່ຮ່ວມຊະຕາກຳລາວ-ຈີນ
ຜົນຂອງການພົວພັນຮ່ວມມືລາວ-ຈີນ ຕາມແຜນແມ່ບົດວ່າດ້ວຍຄູ່ຮ່ວມຊະຕາກຳລາວ-ຈີນ - lattana banner - ຜົນຂອງການພົວພັນຮ່ວມມືລາວ-ຈີນ ຕາມແຜນແມ່ບົດວ່າດ້ວຍຄູ່ຮ່ວມຊະຕາກຳລາວ-ຈີນ
ຜົນຂອງການພົວພັນຮ່ວມມືລາວ-ຈີນ ຕາມແຜນແມ່ບົດວ່າດ້ວຍຄູ່ຮ່ວມຊະຕາກຳລາວ-ຈີນ - lattana banner 1 - ຜົນຂອງການພົວພັນຮ່ວມມືລາວ-ຈີນ ຕາມແຜນແມ່ບົດວ່າດ້ວຍຄູ່ຮ່ວມຊະຕາກຳລາວ-ຈີນ

Comment

    ບຸນຈັນ ວານທັມມະສີດາ
    25/11/2022 - 8:46 pm

    ຂໍປະກອບຄຳຄິດເຫັນໃນເຊີງວິເຄາະຕໍ່ຫົວຂໍ້ຂ່າວດັ່ງກ່າວ. ຖ້າຜິດພາດ ແລະ ກ່າວເກີນຈິງກໍ່ຂໍອະໄພມານະທີ່ນີ້ດ້ວຍ.

    ວິທີຄິດ, ການກະທຳຂອງຄົນໃນສັງຄົມ ແລະ ຮີດຄອງປະເພນີ ເປັນຫລັກຖານບົ່ງບອກເຖິງຄວາມຮູ້, ຄວາມສະຫລາດ ແລະ ຄວາມສາມາດຂອງຜູ້ນຳ ແລະ ບັນພຣະບູຣຸດ.

    ກ່ອນອື່ນຂໍກ່າວຄຳຊົມເຊີຍການຮ່ວມມືສອງຝ່າຍທີ່ມີຫມາກຜົນເປັນຮູບປະທຳອັນຈົບງາມ.

    ການຮ່ວມມືສອງຝ່າຍລາວ – ຈີນ ນ່າຈະເພີ່ມຂົງເຂດການສຶກສາ ແລະ ວິທະຍາສາດເຂົ້າໄປອີກໃຫ້ເປັນ 6 ຂົງເຂດ. ການຮ່ວມມືໃນ 5 ຂົງເຂດນັ້ນກໍ່ຖືກຕ້ອງແລ້ວ ແຕ່ບໍ່ຄວນຂາດການສຶກສາ ແລະ ວິທະຍາສາດ ຫລື ວ່າລາວເຮົາບໍ່ຍອມຮ່ວມມືທາງດ້ານການສືກສາ ແລະ ວິທະຍາສາດກັບຝ່າຍຈີນ ຫລື ຈີນເຂົາບໍ່ໃຫ້ຝ່າຍລາວຮ່ວມດ້ວຍ? ເປັນຫນ້າເສຍດາຍເຫລືອເກີນທີ່ສ່ວນນີ້ຂາດໄປ.

    ການຮ່ວມມືທາງດ້ານການສຶກສາ ແລະ ວິທະຍາສາດກັບຝ່າຍຫວຽດນາມ ແລະ ຝ່າຍຣັດເຊຍກໍ່ຄວນທຳ ແຕ່ບໍ່ຄວນຂາດການຮ່ວມມືດ້ານການສຶກສາ ແລະ ວິທະຍາສາດກັບຝ່າຍຈີນເພາະຈີນ, ພວກເຂົາ, ມີການສຶກສາ ແລະ ວິທະຍາສາດທີ່ກ້າວຫນ້າຈະທັນອະເມຣິກາໃນບໍ່ຊ້າ. ຜົນຂອງການສຶກສາ ແລະ ວິທະຍາສາດທີ່ສຶກສາມາຈາກຈີນມັນຈະຊ່ວຍພັດທະນາຊາດລາວເຮົາໄດ້ຢ່າງແທ້ຈິງເພາະຈີນ, ພວກເຂົາ, ທຳໄດ້ຈິ່ງໆ.

    ວິທີຄິດ ແລະ ການກະທຳທີ່ໄດ້ມາຈາກການສຶກສາ ແລະ ວິທະຍາສາດຈາກຈີນຄົງບໍ່ເຫມືອນກັບໂຊຫວຽດເພາະຜົນການສຶກສາທີ່ໄດ້ມາຈາກໂຊຫວຽດໄດ້ແຕ່ເປັນພຽງນັກທິດສະດີ ແລະ ນັກເວົ້າບໍ່ແມ່ນນັກອອກແບບ, ບໍ່ແມ່ນນັກຜະຫລິດ ແລະ ບໍ່ແມ່ນນັກທຳງານໂຕຈຶງແບບການຜະຫລິດ. ຈີນເປັນນັກສຶກສາທີ່ຮູ້ຈັກອອກແບບ, ຈີນເປັນນັກສຶກສາທີ່ຮູ້ຈັກສ້າງລະບົບສາຍການຜະຫລິດອັນຢອດຢ້ຽມ ແລະ ຍິ່ງໃຫຍ່, ຈີນເປັນນັກສຶກສາທີ່ຮູ້ຈັກການລົງທືນ ແລະ ການທຳມາຄ້າຂາຍທຽບຊາວຕາເວັນຕົກໄດ້ ແລະ ອາດເຫນືອກວ່າໃນຕໍ່ຫນ້າ.

    ຜົນຂອງການສຶກສາຂອງໂຊຫວຽດຄືທຳໃຫ້ໂຊຫວຽດລົ້ມສະຫລາຍຍ້ອນຜູ້ນຳຄືຜົນມາຈາກການສຶກສາໃນລະບົບນັ້ນໄປທຸ້ມເທກັບການທະຫານ, ອາວຸດ, ທິດສະດີການເມືອງ ແລະ ການປະເຊີນຫນ້າກັນແບບລ້ວນໆ. ເຖິງຈະເປັນວິທະຍາສາດກໍ່ເປັນວິທະຍາສາດແບບທະຫານ. ຂາດການພັດທະນາສັງຄົມໃນທາງສ້າງສັນ ແລະ ຂາດການຜະຫລິດອຸດສາຫະກຳແບບຜົນລະເຮືອນ.

    ສະຫລຸບລວມແລ້ວ ເປັນພວກບ້າທິດສະດີ ເຖິງນັກຮຽນລາວໄປຮຽນເປັນຫມື່ນ ເປັນແສນຄົນກໍ່ບໍ່ມີການອອກແບບ, ບໍ່ມີການລົງທືນ, ບໍ່ມີການຕັ້ງໂຮງງານ ແລະ ສ້າງສາຍການຜະຫລິດອີ່ຫຍັງຫລາຍໃຫ້ປະເທດລາວເຮົາ. ໄດ້ແຕ່ໄປຮຽນເອົາທິດສະດີແລ້ວມາເອົາຕຳແຫນ່ງ ແລະ ມີອຳນາດ ແລ້ວໄປແຍ້ງກັນກີນເງີນເດືອນທີ່ໄດ້ມາຈາກພາສີຂອງປະຊາຊົນເພາະລັດວິສາຫະກິດມີແຕ່ຂາດທືນສິໄດ້ເງີນມາແຕ່ໃສໄປຈ່າຍໃຫ້ພະນັກງານ.

    ສະຫລຸບອີກອັນຫນື່ງວ່າ ໂຊຫວຽດໄດ້ຊ່ວຍສ້າງທາງຈັກເສັ້ນໃຫ້ລາວ, ຊ່ວຍສ້າງຂົວຈັກແຫ່ງໃຫ້ລາວ, ຊ່ວຍສ້າງທາງດ່ວນໃຫ້ລາວຈັກສາຍ, ຊ່ວຍສ້າງໂຮງຫມໍຈັກແຫ່ງໃ້ຫ້ລາວ, ຊ່ວຍສ້າງໂຮງຮຽນປະຖົມມີຈັກແຫ່ງໃຫ້ລາວ, ຊ່ວຍສ້າງໂຮງຮຽນມັດທະຍົມຈັກແຫ່ງໃຫ້ລາວ ແລະ ຊ່ວຍສ້າງໂຮງຮຽນອຸດົມຈັກແຫ່ງໃຫ້ລາວ, ຊ່ວຍສ້າງຊົນລະປະທານຈັກແຫ່ງໃຫ້ລາວ, ຊ່ວຍສ້າງເຂື່ອນໄຟຟ້າຈັກແຫ່ງຢູ່ລາວ, ໂຊຫວຽດມາລົງທືນສ້າງ ແລະ ຕັ້ງໂຮງງານຜະຫລິດໃນລາວມີຈັກແຫ່ງ ແລະ ຜະຫລິດອີ່ຫຍັງ? ແລະ ພ້ອມດຽວກັນນັ້ນນັກສຶກສາທີ່ຮຽນມາຈາກໂຊຫວຽດສ້າງຕັ້ງໂຮງງານຜະຫລິດອີ່ຫຍັງຂື້ນແດ່ໃນລາວ ມີບໍ່? ຫລື ໄດ້ແຕ່ທິດສະດີນຳ້ເຕົ້າເປົ່າມາ? ເອົາຄວາມຈິງມາເວົ້າກັນ ແລະ ມາພິສູດກັນໃຫ້ເຫັນກັບຕາ ບໍ່ຕ້ອງໂຄສະນາອີ່ຫຍັງໃຫ້ມັນເສຍເງີນ.

    ອີກຫນຶ່ງປະເດັນສຳຄັນຫລາຍຄືວ່າ: ຕອນລາວເຮົາຮ່ວມມືກັບໂຊຫວຽດໄດ້ແຕ່ທິດສະດີ ແລະ ການຊ່ວຍເຫລືອລ້າຈາກພວກເຂົາແຕ່ເຮັດຫຍັງບໍ່ເປັນໃນປະເທດຕົນເອງ ເມື່ອພວກເຂົາລົ້ມໂຕເອງກໍ່ລົ້ມຕາມສາເຫດເຮັດຫຍັງບໍ່ເປັນ ຊ່ວຍຕົນເອງບໍ່ໄດ້ເພາະໄດ້ແຕ່ທິດສະດີ ປຽບເຫມືອນກັບປະເທດຟິລິປິນຢູ່ກັບອະເມຣິກາມາດົນໄດ້ແຕ່ເປັນແຕ່ປະຊາທິປະໄຕຄວັນອອກທາງດັງແບບສູບຢາເຂົ້າປອດເລີຍບໍ່ໄດ້ອີ່ຫຍັງຫລາຍບໍ່ຮູ້ຈັກນຳເອົາເທັກໂນໂລຍີດີໆຈາກຊາວຕາເວັນຕົກມາພັດທະນາປະເທດໂຕເອງ. ບໍ່ເຫມືອນຍີ່ປຸ່ນ, ເກົ້າຫລືໃຕ້ ແລະ ໄຕ້ຫວັນ ຜູ້ນຳພວກເຂົາບໍ່ບ້າທິດສະດີ ພູ້ນຳພວກເຂົາຮູ້ຈັກເລືອກເອົາແນວເປັນປະໂຫຍດໄປພັດທະນາໂຕເອງ.

    ເມື່ອລາວເຮົາຮ່ວມມືກັບຝ່າຍຈີນຄວນເອົາບົດຮຽນອັນຫນ້າອັບອາຍ ແລະ ເຈັບແສບທີ່ຜ່ານມາກັບໂຊຫວຽດນັ້ນເປັນບົດຮຽນ ສອນລູກສອນຫລານລາວຍຸກໃຫມ່ເອົາໄວ້ຢ່າໄດ້ບ້າທິດສະດີ ແລະ ຮຽນເອົາແຕ່ທິດສະດີປະຊາທິປະໄຕຄວັນອອກທາງດັງເຫມືອນກັບປະເທດຟິລິປີນ ແຕ່ເຮັດຫຍັງບໍ່ເປັນ ບໍ່ຮູ້ຈັກນຳພາລູກຫລານເລືອກເອົາສິ່ງທີ່ມີປະໂຫຍດມາພັດທະນາໂຕເອງ ຄົງຫນ້າຂວຳຊີ້ນດີ ແລະ ຄົງຈະຊຳ້ລອຍກັບການເດີນຕາມໂຊຫວຽດແນ່ນອນ. ຖ້າເປັນເຊັ່ນນັ້ນກໍ່ອອກໄປລ້ຽງຫລານສາ, ຢ່າມານັ່ງງະແຂ່ງງະຂາຂວາງທາງລູກຫລານຜູ້ພວກເຂົາຮູ້ຈັກວິທີທີ່ຈະເອົາແນວມັນເປັນປະໂຫຍດມາພັດທະນາຊາດລາວ ແລະ ເຜົ່າພັນເຊື້ອຊາດລາວເຮົາ.

    ພວກທີ່ໄປທາງອະເມຣິກາ ແລະ ຊາວຕາເວັນຕົກກໍ່ເຊັ່ນດຽວກັນບໍ່ມີອີ່ຫຍັງເລີຍ. ອະເມຣິກາ ແລະ ຊາວຕາເວັນຕົກບໍ່ໄດ້ໄປສ້າງອີ່ຫຍັງໃຫ້ເລີຍ ໄດ້ແຕ່ເອົາລະເບີດໄປຖື້ມໄສ່ຫົວຄົນລາວດ້ວຍກັນ ແລະ ກໍ່ພາກັນປົບຫນີຕາຍໄປຄົນລະທີບ, ໄດ້ແຕ່ພາກັນບ້າທິດສະດີ ທືນນິຍົມແລ້ວຂ້າກັນເອງ ຈັ່ງແມ່ນເປັນບັນພຣະບຸຣຸດທີ່ບໍ່ຮູ້ຈັກເລືອກເອົາໃນສິ່ງທີ່ດີ ແລະ ເປັນປະໂຫຍດແກ່ຊາດ ແລະ ຄົນໂຕເອງເອົາສາເລີຍ.

    ຫວັງວ່າຜູ້ນຳທີ່ຈະເປັນບັນພຣະບຸຣຸດໃນອີກຮ້ອຍປີຂ້າງຫນ້າຕໍ່ລູກຫລານລາວເຮົາຈົ່ງຕັດສິນໃຈຢ່າງເດັດດຽວເລືອກສ້າງລະບົບ ແລະ ປະເພນີທີ່ດີປະໄວ້ໃຫ້ລູກຫລານຂອງລາວໄດ້ຍີນດີ, ຊື່ນຊົມ ແລະນຳໃຊ້. ຜູ້ນຳລາວບໍ່ຄວນສ້າງລະບົບເນົ່າໆປະໄວ້ໃຫ້ລູກຫລານລາວລຸ້ນຕໍ່ໄປໄດ້ປວດຫົວໃນການນຳໄປແກ້ໄຂສິ່ງເນົ່າໆນັ້ນ ແລະ ສິ່ງເນົ່າໆນັ້ນແຫລະມັນຈະທຳໃຫ້ລູກຫລານລາວອັບອາຍຊາວໂລກພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ຈັກຈົບຮູ້ຊີ້ນ.

    ຫລື ລາວເຮົາຊິໄປເອົາລະບົບການສຶກສາ ແລະ ວິທະຍາສາດແບບອັງກິດ ແລະ ອະເມຣິກາກໍ່ໄດ້ ນີ້ກໍ່ດີເຫມືອນກັນ ມັນຊ່ວຍລາວໄດ້ເຫມືອນກັນ. ມັນພິສູດມາແລ້ວໃນໂລກວ່າໄດ້ຜົນຈິງ. ສະຫລຸບລວມແລ້ວສິໄປເອົາການສຶກສາແບບໃດກໍ່ໄດ້ແຕ່ຜົນຂອງການສຶກສາຕ້ອງສ້າງຄົນ ແລະ ສ້າງລະບົບການທຳງານຂອງລັດ ແລະ ເອກະຊົນໃຫ້ຍຸດຕິທຳ ແລະ ຮູ້ຈັກຊ່ວຍຕົນເອງ ແລະ ຄົນອື່ນ.

    ລະບົບການສຶກສາທີ່ສ້າງຄົນໃຫ້ຮູ້ຈັກແລ່ນຫນັງສືເປັນດ້ວຍຕົນເອງບໍ່ຕ້ອງຈ້າງ, ຮຽນຂຽນຟອມເປັນດ້ວຍຕົນເອງບໍ່ຕ້ອງຈ້າງ, ຖ້າພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ຈັກວິທີທຳກໍ່ສອນພວກເຂົາໃຫ້ຮູ້ຈັກຮຽນຖາມເພື່ອຫາຄວາມຊ່ວຍເຫລືອຈາກຫນ່ວຍງານຂອງລັດ.ຫນ່ວຍງານຂອງລັດກໍ່ຄວນມີບຸກຄະລາກອນເພື່ອຊ່ວຍເຫລືອຜູ້ມາໃຊ້ບໍ່ລິການຂອງລັດເພາະວ່າລະບົບຂອງລັດທີ່ສ້າງຂຶ້ນມາແມ່ນໃຊ້ເງີນພາສີຂອງປະຊາຊົນຈ່າຍ, ພະນັກງານລັດທີ່ໄປທຳງານໃນທີ່ນັ້ນກໍ່ລ້ວນແລ້ວແຕ່ກີນເງີນພາສີຂອງປະຊາຊົນເພາະລັດວິສະຫະກິດມັນຂາດທືນຕະຫລອດບໍ່ມີເງີນໂຕເອງ.

    ພະນັກງານຮັບຕຳແຫນ່ງຫນ້າທີ່ຂອງລັດ ແລະ ກິນເງີນເດືອນທີ່ໄດ້ມາຈາກພາສີຂອງປະຊາຊົນພັດທຳຄວາມລຳບາກເດືອດຮ້ອນ ແລະ ຜ່ານປະຊາຊົນຕື່ມອີກມັນບໍ່ຖຶກຕ້ອງ ແລະ ບໍ່ຄວນທຳເປັນອັນຂາດ. ມັນເປັນລະບົບອະກັນຍູ ມັນເປັນວິທີທຳໂຄດຊົ່ວ ແລະ ບໍ່ມີໃຜຢາກເອົາເປັນແບບຢ່າງ.

    ການນຳພາຂອງລັດບໍ່ຄວນສອນໃຫ້ຄົນ ແລະ ສັງຄົມໃຊ້ອຳນາດ ແລະ ໃຊ້ເງີນ ຈ້າງ ຈ້າງ ຈ້າງເພື່ອໃຫ້ໄດ້ມາໃນສຶ່ງທີ່ໂຕເອງຕ້ອງການ ແລະ ແກ້ໄຂບັນຫາໃນທາງຜິດກົດຫມາຍ. ຄວນສອນໃຫ້ຄົນ ແລະ ສັງຄົມໃຊ້ອຳນາດ ແລະ ໃຊ້ເງີນເພື່ອແກ້ໄຂບັນຫາ ແລະ ຈ່າຍຄ່າທຳນຽມທີ່ຖຶກຕ້ອງຕາມລະບຽບ ແລະ ກົດຫມາຍເພື່ອໃຫ້ໄດ້ມາໃນສິ່ງທີ່ຕົນຕ້ອງການ; ນັ້ນມັນຈິ່ງເປັນການນຳພາທີ່ຖຶກຕ້ອງ ແລະ ສະຫລາດສ່ອງໃສ. ຖ້າອີ່ຫຍັງກໍ່ໃຊ້ອຳນາດ ແລະ ໃຊ້ເງີນ ຈ້າງໆ ຈ້າງໆ ຈ້າງໆເພື່ອແກ້ໄຂບັນຫາ ແລະ ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ມາໃນສິ່ງທີ່ຕົນເອງຕ້ອງການ, ນັ້ນມັນເປັນການນຳພາທີ່ສ້າງລະບົບເນົ່າເພະ ແລະ ສອນຄົນໃຫ້ລົງໄປສູ້ມະຫາສະຫມຸດແຫ່ງຄວາມລົ້ມເຫລວເພາະວ່າການກະທຳໃດໆທີ່ຖືກທຳຂຶ້ນໃນສັງຄົມ ແລະ ທຳສິ່ງເຫລົ້ານັ້ນຢູ່ເປັນປະຈຳຊຳ້ໆຊາກໆມັນຈະເກີດກາຍເປັນປະເພນີຂື້ນໃນສັງຄົມ.

    ຜູ້ນຳຄືຜູ້ທີ່ຈະກາຍເປັນບັນພຣະບູຣຸດໃນຂ້າງຫນ້າ ສ້າງປະເພນີອັນບໍ່ດີໃຫ້ເກີດຂຶ້ນໃນສັງຄົມລາວ ແລະ ມັນຈະກາຍເປັນສັງຄົມທີ່ອ່ອນແອ່, ກາຍເປັນສັງຄົມທີ່ຂາດການຮຽນຮູ້, ກາຍເປັນສັງຄົມທີ່ບໍ່ຮູ້ຈັກເຮັດທຳເພື່ອຕົນເອງ. ກາຍເປັນສັງຄົມທີ່ອາໃສ ແລະ ເອື່ອຍອິງຄົນອື່ນເພື່ອທຳບາງຢ່າງໃຫ້ສຳເລັດ, ກາຍເປັນສັງຄົມທີ່ຂາດຄວາມຮູ້ຄວາມສາມາດ ແລະ ກາຍເປັນສັງຄົມໂງ່ໃນທີ່ສຸດ.

    ຜູ້ນຳລາວເຮົາບໍ່ຄວນສ້າງລະບົບ ແລະ ສ້າງຄົນໃຫ້ໄປໃນທຳນອງນັ້ນເພາະມັນຈະເກີດຄວາມເສຍຫາຍຢ່າງມະຫາສານຕໍ່ຊາດລາວແລະ ຄົນລາວໃນອະນາຄົດອັນໃກ້. ຍົກຕົວຢ່າງ: ນັກສຶກສາລາວໄປຮຽນຕ່າງປະເທດຖືກຖາມວ່າ ຂັ້ນຕອນການທຳຫນັງສືຜ່ານແດນຂອງລາວມີຂັ້ນຕອນໃດແດ ແລະ ຍາກບໍ່? ບໍ່ຮູ້ຈັກຕອບ ມືດຕຶດຕື ເພາະມັນໄປຈ້າງເຮັດ. ເຮັດໃຫ້ນັກຮຽນຊາດອື່ນເຂົາດູຸຖູກແລະ ຫົວຈົນສະມັກນ້ຳລາຍ ແລະ ອາຍໄປຮອດໂຄດຂອງຜູ້ນຳ.

    ຂໍຂອບໃຈ1

Comments are closed.

error: Alert: ເນື້ອຫາຂ່າວມີລິຂະສິດ !!