ອິນໂດເນເຊຍກັບການພັດທະນາຕຳແໜ່ງງານ

ໂດຍ: ວິ​ເສດ ສະ​ແຫວ​ງສຶກສາ

ມື້ນີ້​ມາ​ພົບ​ກັບ​ເພື່ອນ​ປະຈຳ​ຄໍ​ລຳ “​ເບິ່ງ​ກວ້າງ​ເຫັນ​ໄກ” ພ້ອມ​ບົດຮຽນ​ຈາກ​ອິນ​ໂດ​ເນ​ເຊຍ​ກ່ຽວ​ກັບ​ການ​ສົ່ງ​ເສີມ ​ແລະ ພັດທະນາ​ແຮງ​ງານ​ໃນ​ຍຸກ​ເຊື່ອມ​ໂຍງ ​ເພື່ອ​ໝູນ​ໃຊ້​ຕາມ​ຄວາມ​ສາມາດ ​ແລະ ​ເງື່ອນ​ໄຂຂອງ​ບ້ານ​ເຮົາ. ​ເວົ້າສະ​ເພາະ​ໃນ​ຄອບຄົວ​ໃຫຍ່​ອາຊຽນນີ້, ອິນ​ໂດ​ເນ​ເຊຍ​ເປັນ​ປະ​ເທດ​ໜຶ່ງ​ທີ່​ປະຕິບັດ​ນະ​ໂຍບາຍ​ສົ່ງ​ເສີມ ​ແລະ ພັດທະນາ​ແຮງ​ງານ​ຢ່າງ​ຕໍ່​ເນື່ອງ ​ແລະ ​ເປັນ​ລະບົບ ​ເຊັ່ນ​ເມື່ອ​ປີ​ກ່ອນ​ນັ້ນ ທາງ​ການ​ຂອງ​ປະ​ເທດ​ນີ້​ກໍ​ໄດ້​ຈຳກັດ​ການ​ສົ່ງ​ອອກ​ແຮງ​ງານ​ເພດ​ຍິງ​ໄປ​ອອກ​ແຮງ​ງານ​ເປັນ​ຄົນ​ໃຊ້​ປະຈຳ​ຄົວ​ເຮືອນ​ຢູ່​ຕ່າງປະ​ເທດ ຍ້ອນ​ວ່າ​ມີ​ກໍລະນີ​ຂູດ​ຮີດ, ການ​ໃຊ້​ຄວາມ​ຮຸນ​ແຮງ ກໍ​ຄື​ການ​ລວນ​ລາມ​ທາງ​ເພດ​ຕໍ່​ແຮງ​ງານ​ຍິງ​ເຫລົ່ານັ້ນ. ວິທີ​ແກ້​ບັນຫາ​ກໍ​ຄື​ທາງ​ການ​ໄດ້​ເຈລະຈາ​ຕົກລົງ​ເງື່ອນ​ໄຂ​ອັນ​ຈຳ​ເປັນ​ກັບປະ​ເທດ​ທີ່​ຮັບ​ແຮງ​ງານ​ຈົນ​ໄດ້​ຮັບ​ຜົນສຳ​ເລັດ ​ເຊັ່ນ​ບໍ່​ໃຫ້​ຄົນ​ໃຊ້​ເພດ​ຍິງ​ພັກ​ເຊົາ​ຢູ່​ເຮືອນ​ຂອງ​ນາຍ​ຈ້າງ, ຕ້ອງ​ມີ​ບ່ອນ​ໃຫ້​ພັກ​ຕ່າງຫາກ, ຕ້ອງ​ໃຫ້​ມີ​ມື້ພັກຜ່ອນ ​ແລະ ອື່ນໆ. ພ້ອມ​ດຽວ​ກັນນັ້ນ ທາງ​ການ​ອິນ​ໂດ​ເນ​ເຊຍ​ກໍ​ໄດ້​ຈັດຕັ້ງ​ໂຄງການ​ເຝິກອົບຮົມ​ວິຊາ​ຊີບ​ໃຫ້​ແຮງ​ງານ​ທີ່​ຈະ​ໄປ​ຂາຍ​ແຮງ​ງານ​ຢູ່​ຕ່າງປະ​ເທດ ນັບ​ແຕ່​ເລື່ອງ​ລະບຽບ​ກົດໝາຍ, ມາດຕະຖານ​ການ​ອອກ​ແຮງ​ງານ, ຄວາມ​ຮູ້​ກ່ຽວ​ກັບ​ສິດທິ​ທີ່​ຕົນ​ຄວນ​ໄດ້ ​ແລະ​ ວິຊາ​ຊີບ. ສຳລັບ​ແຜນ​ໃນ​ຕໍ່ໜ້າ, ອິນ​ໂດ​ເນ​ເຊຍ​ຈະ​ປິດ​ບັນຊີ​ແຮງ​ງານ​ທີ່​ສົ່ງ​ອອກ ​ເພື່ອ​ໄປ​ເປັນ​ຄົນ​ໃຊ້​ປະຈຳ​ຄົວ​ເຮືອນ ​​ເພາະ​ເຫັນ​ວ່າ​ບໍ່​ກຸ້ມ​ຄ່າ. ​ແຮງ​ງານ​ຍິງ​ອິນ​ໂດ​ເນ​ເຊຍ​ຕ້ອງ​ມີ​ວິຊາ​ຊີບ​ອັນ​ແນ່ນອນ​ຕິດ​ມື ​ເຊັ່ນ​ຄວາມ​ຮູ້​ກ່ຽວ​ກັບ​ການ​ລ້ຽງ​ເດັກ, ການ​ເບິ່ງ​ແຍງ​ຜູ້​ເຖົ້າ, ຄົວກິນ ​ແລະ ອື່ນໆ. ສຳລັບຢູ່​ພາຍ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ນັ້ນ ກໍ​ມີ​ຂ່າວ​ອອກ​ມາ​ຫວ່າງ​ບໍ່​ດົນ​ມາ​ນີ້ (Vientiane Times 7/11/2017) ວ່າ: ຫລາຍ​ກະຊວງ​ໃນ​ອິນ​ໂດ​ເນ​ເຊຍ​ໄດ້​ຂຶ້ນ​ແຜນ​ສະ​ເພາະ ​ເພື່ອ​ພັດທະນາ​ຕຳ​ແໜ່​ງງານ​ໃນ​ຂະ​ແໜງ​ການ​ຂອງ​ຕົນ ​ແນ​ໃສ່​ສະໜອງ​ຕະຫລາດ​ແຮງ​ງານ. ​ແຜນການ​ນີ້​ເປັນ​ວຽກ​ຈຸດ​ສຸມ​ລະດັບ​ຊາດ​ປະຈຳ​ປີ 2018 ​ແລະ ຈະ​ຜັນ​ຂະຫຍາຍ​ຢູ່ 10 ຕົວ​ເມືອງ ​ແລະ ນະຄອນ​ໃນ​ທົ່ວ​ປະ​ເທດ. ບັນດາ​ກະຊວງ​ທີ່​ຈະ​ເຮັດ​ໜ້າ​ທີ່​ເປັນ​ຫົວ​ຫອກ​ໃນ​ການ​ສ້າງ​ຕຳ​ແໜ່​ງງານ​ນີ້​ໄດ້​ແກ່​ກະຊວງ​ພັດທະນາ​ບ້ານ, ​ເຂດ​ດ້ອຍ​ໂອກາດ ​ແລະ ການ​ເຄື່ອນ​ຍ້າຍ, ກະຊວງ​ໂຍທາ ​ແລະ ​ເຮືອນ​ລັດ ​ແລະ ກະຊວງ​ຂົນ​ສົ່ງ. ກະຊວງ​ພັດທະນາ​ບ້ານ, ​ເຂດ​ດ້ອຍ​ພັດທະນາ ​ແລະ ການ​ເຄື່ອນ​ຍ້າຍ​ນັ້ນ ມີ​ງົບປະມານ​ຂອງ​ຕົນ​ທັງ​ໝົດ 60 ພັນຕື້ຣູ​ເປຍ (​ເທົ່າ​ກັບ 4,44 ຕື້​ໂດ​ລາ​ສະຫະລັດ) 30% ຂອງ​ກ້ອນ​ເງິນ​ດັ່ງກ່າວ​ຈະ​ສຸມ​ໃສ່​ພັດທະນາ​ແຮງ​ງານ, ຜົນ​ຮັບ​ທີ່​ຄາດ​ຄະ​ເນ​ໄວ້ ກໍ​ຄື​ຈະ​ສາມາດ​ສ້າງ​ໄດ້ 5,7 ລ້ານ​ຕຳ​ແໜ່​ງງານ. ສ່ວນ​ກະຊວງ​ໂຍທາ ​ແລະ ​ເຮືອນ​ລັດ​ນັ້ນ ຈະ​ໃຊ້​ງົບປະມານ 11,2 ພັນຕື້ຣູ​ເປຍ ​ເພື່ອ​ສ້າງ​ໃຫ້​ໄດ້ 236.656 ຕຳ​ແໜ່​ງງານ​ໃນ​ຂະ​ແໜງ​ການ​ຂອງ​ຕົນ ​ແລະ ​ແຮງ​ງານ​ແຕ່ລະຄົນ​ຈະ​ໄດ້​ຮັບ​ເງິນ​ເດືອນ ​ເດືອນ​ລະ 3.314 ລ້ານຣູ​ເປຍ (​ເງິນຣູ​ເປຍ​ອ່ອນ​ກວ່າ​ເງິນ​ກີບ​ເກືອບ 2 ​ເທົ່າ) ​ເຊິ່ງຈະ​ເບີກ​ເປັນ​ງວດ​ອາທິດ ຫລື ​ເດືອນ. ສຳລັບ​ກະຊວງ​ຂົນ​ສົ່ງ​ນັ້ນມີ​ງົບປະມານ​ເປັນ​ຂອງ​ຕົນ​ເອງ 48 ພັນຕື້ຣູ​ເປຍ ສຳລັບ​ພັດທະນາ​ແຮງ​ງານ, ​ໃນ​ນັ້ນ 7% ຂອງ​ງົບປະມານ​ຈະ​ໃຊ້​ເພື່ອ​ສ້າງ​ຕຳ​ແໜ່​ງງານ​ໃໝ່ ​ໂດຍ​ຈະ​ເນັ້ນ​ແຮງ​ງານ​ໃນ​ໂຄງການ​ກໍ່ສ້າງ ​ແລະ ຂະຫຍາຍ​ສະໜາມ​ບິນ. ​ໂຄງການ​ສະໜາມ​ບິນ​ນີ້​ຈະ​ສ້າງ​ຫລາຍໆ​ຕຳ​ແໜ່​ງງານ ​ເພາະ​ມັນ​ກວມ​ເອົາ​ຫລາຍ​ໜ້າ​ວຽກ​ເຊັ່ນ: ການ​ບຸກ​ເບີກ​ເນື້ອທີ່​ດິນ ​ແລະ ວຽກ​ກໍ່ສ້າງ. ທ່ານ ກູ​ໂມ​ໂລ (Kumolo) ລັດຖະມົນຕີ​ກະຊວງ​ພາຍ​ໃນ​ອິນ​ໂດ​ເນ​ເຊຍ ​ໄດ້​ມີ​ຄຳ​ເຫັນ​ກ່ຽວ​ກັບ​ບັນຫາ​ນີ້​ວ່າ: ລັດຖະບານ​ຈະ​ອອກ​ລະບຽບ​ການ​ຮ່ວມ​ສຳລັບ​ບັນດາ​ກະຊວງ​ທີ່​ເຂົ້າຮ່ວມ​ໃນ​ແຜນ​ງານ​ພັດທະນາ​ແຮງ​ງານ​ແບບ​ມີ​ຈຸດ​ສຸມ​ນີ້. ຜູ້​ຂຽນ​ບໍ່​ຮູ້​ລະອຽດ​ກ່ຽວ​ກັບ​ການຈັດ​ແບ່ງ​ງົບປະມານ​ສຳລັບ​ບັນດາ​ກະຊວງ​ໃນ​ອິນ​ໂດ​ເນ​ເຊຍ ​ແຕ່​ເຫັນ​ວ່າການ​ທີ່​ໃຫ້​ກະຊວງ​ເປັນ​ເຈົ້າການ​ສ້າງ​ຕຳ​ແໜ່​ງງານ​ໃນ​ຂະ​ແໜງ​ການ​ຂອງ​ຕົນ​ເອົາ​ເອງ​ນັ້ນ ອາດ​ດີກ​ວ່າການ​ສ້າງ​ຕຳ​ແໜ່​ງງານ​ແບບ​ລວມໆ​ຢ່າງ​ແນ່ນອນ.

error: Alert: Content is protected !!